ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ: ΟΜΗΡΟΥ 9 ΑΘΗΝΑ - TΗΛ: 210 3626186
  • Αρχική
  • Νέα
  • 15 Νοεμβρίου 2020: Παγκόσμια Ημέρα των φτωχών μήνυμα του Πάπα Φραγκίσκου

15 Νοεμβρίου 2020: Παγκόσμια Ημέρα των φτωχών μήνυμα του Πάπα Φραγκίσκου

Το φετινό μήνυμα της 4ης Παγκόσμιας Ημέρας των Φτωχών ταιριάζει απόλυτα με τη δραματική πραγματικότητα που ζει ολόκληρος ο κόσμος λόγω του Covid-19, και πολλές χώρες αγωνίζονται για την ανακούφιση των αθώων θυμάτων καθιστώντας απαραίτητα την καθημερινή τροφοδοσία της ποιμαντικής δράσης, αλλά και αυτά που προβλέπει η Παγκόσμια Ημέρα τα τελευταία χρόνια.

Το κάλεσμα του Πάπα  «Τείνε το χέρι σου στο φτωχό»  απεικονίζει τους γιατρούς, τους νοσοκόμους, τους φαρμακοποιούς, τους ιερείς και τους εθελοντές που καθ’ όλη την περίοδο του κορονοϊού τα χέρια τους λειτουργούν σαν μια πρόσκληση σε κάθε Χριστιανό για να αναλάβει την ευθύνη της δική του συνεισφοράς, μέσα από χειρονομίες της καθημερινής ζωής για την ανακούφιση  εκείνων που ζουν σε αντίξοες συνθήκες και στερούνται την αξιοπρέπεια των παιδιών του Θεού. Μια εικόνα αντίθετη από εκείνη των άλλων χεριών, των άπληστων, που ενεργούν μόνο για να συσσωρεύουν χρήματα και δύναμη, χωρίς καμία κοινωνική ευθύνη, καταλήγοντας στην ανάπτυξη ακραίων μορφών φτώχειας.

Το μήνυμα επηρεάζει ιδιαίτερα εκείνους που επλήγησαν από αυτήν την κρίση που συνέβαλλε στην αύξηση  των «νέων φτωχών» σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η δέσμευση της Εκκλησίας, μέσω των θεσμών της, ενοριών, οργανώσεων, επιτροπών κλπ. είναι μια προσοχή που ποτέ δεν σταματά. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι απαραίτητο να έχουμε μια αίσθηση συνυπευθυνότητας, μοιράσματος και δικαιοσύνης. Μια ηθική αρχή που αποβλέπει στο κοινό καλό, που πρέπει να υιοθετήσει και η επιστήμη για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η δέσμευση πρέπει να είναι η προστασία της εικόνας του Θεού στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματος και τον τραπεζικό του λογαριασμό. Η μαζική παρουσία των φτωχών, απαιτεί από τους Χριστιανούς να είναι πάντα στην πρώτη γραμμή και να γνωρίζουν ότι όταν ένας φτωχός παρουσιάζεται μπροστά τους, έχει ανάγκη από κάτι.

Το μήνυμα του Πάπα είναι μια πρόσκληση για την εξάλειψη της αδιαφορίας προς τους φτωχούς, για να ανακτηθούν η γενναιόδωρη αλληλεγγύη και η αγάπη που δίνουν νόημα στη ζωή:

«Τείνε το χέρι σου στον φτωχό» (Σοφ. Σειράχ 7,32). Η αρχαία σοφία θεωρούσε τα λόγια αυτά ως ιερό κώδικα που όριζε να ακολουθούμε στη ζωή. Αυτά τα λόγια αντηχούν σήμερα για να βοηθήσουν κι εμάς προκειμένου να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στο ουσιώδες και να υπερβούμε τα εμπόδια της αδιαφορίας.

Η φτώχεια λαμβάνει πάντοτε διάφορες μορφές που απαιτούν την προσοχή μας σε κάθε ιδιαίτερη κατάσταση: σε καθεμιά από αυτές μπορούμε να συναντήσουμε τον Κύριο Ιησού, ο οποίος μας αποκάλυψε ότι είναι παρών στους πιο αδύναμους αδελφούς (βλ. Μτ 25,40).

Η φράση του σοφού Σειράχ που χρονολογείται περίπου στα 200 χρόνια προ Χριστού αποδεικνύει ότι η αναζήτηση της σοφίας κάνει τους ανθρώπους καλύτερους και ικανούς να εξερευνήσουν σε βάθος τις περιπέτειες της ζωής. Η προσευχή στον Θεό και η αλληλεγγύη προς τους φτωχούς και τους πάσχοντες είναι αδιαχώριστες. Είναι αναγκαίο να αναγνωρίσουμε ότι κάθε πρόσωπο, ακόμη και εκείνο με την περισσότερη ανάγκη και το πιο περιφρονημένο, φέρει χαραγμένη μέσα του την εικόνα του Θεού. Για τον λόγο αυτόν, ο χρόνος που αφιερώνουμε στην προσευχή δεν μπορεί ποτέ να αποτελέσει άλλοθι για να παραμελήσουμε τον πλησίον που βρίσκεται σε δυσκολία. Η ευλογία του Κυρίου έρχεται επάνω μας και η προσευχή επιτυγχάνει τον σκοπό της, όταν συνοδεύονται από την υπηρεσία προς τους φτωχούς.

Κάθε χρόνο, στην Παγκόσμια Ημέρα των Φτωχών, επανέρχομαι σε αυτήν τη θεμελιώδη πραγματικότητα για τη ζωή της Εκκλησίας, διότι οι φτωχοί είναι και θα είναι πάντοτε μαζί μας (βλ. Ιω 12,8), για να μας βοηθούν να υποδεχόμαστε τη συντροφιά του Χριστού στην καθημερινή μας ζωή. Η χριστιανική κοινότητα καλείται να εμπλακεί σ’ αυτήν την εμπειρία του συμμερισμού, έχοντας επίγνωση πως δεν είναι θεμιτό να παραχωρεί την αποστολή αυτή σε άλλους. Και για να στηρίξει τους φτωχούς, είναι βασικό να βιώνει την ευαγγελική φτώχεια πρώτα η ίδια. Δεν μπορούμε να αισθανόμαστε ότι είμαστε «εντάξει» όταν ένα μέλος της ανθρώπινης οικογένειας είναι παραπεταμένο και έξω από αυτήν, έχοντας καταντήσει σκιά. Το να τείνεις το χέρι σε κάνει να ανακαλύψεις πρώτα απ’ όλα σε ποιόν το κάνεις, ότι μέσα μας υπάρχει η ικανότητα να επιτελούμε πράξεις που δίνουν νόημα στη ζωή. Όμως πόσα τεταμένα χέρια βλέπουμε κάθε μέρα;

Αυτούς τους μήνες, κατά τους οποίους ο κόσμος ολόκληρος εξουθενώθηκε από έναν ιό που προκάλεσε πόνο και θάνατο, απογοήτευση και βαθιά ανησυχία, μπορέσαμε να δούμε πολλά τεταμένα χέρια! Είδαμε το τεταμένο χέρι του γιατρού, ο οποίος, γεμάτος ανησυχία φροντίζει τον καθέναν από τους αρρώστους, αναζητώντας να βρει τη σωστή θεραπεία. Το τεταμένο χέρι της νοσοκόμας και του νοσοκόμου, οι οποίοι, πέραν του ωραρίου εργασίας τους, παραμένουν για να περιποιηθούν τους αρρώστους.

Το τεταμένο χέρι αυτών που εργάζονται στη διαχείριση και προμηθεύουν τα μέσα για να σώσουν περισσότερες ζωές, όσο είναι δυνατόν. Το τεταμένο χέρι του φαρμακοποιού που έρχεται αντιμέτωπος με τόσο πολλά αιτήματα, μέσα σε επικίνδυνες επαφές με τον κόσμο. Το τεταμένο χέρι του ιερέα, που χορηγεί την ευλογία, ενώ η καρδιά του σπαράζει. Το τεταμένο χέρι του εθελοντή, που συμπαραστέκεται σε όποιον ζει στον δρόμο και σε όσους, αν και έχουν μια στέγη, δεν έχουν όμως κάτι για να φάνε. Το τεταμένο χέρι των ανδρών και των γυναικών, που εργάζονται για να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες και ασφάλεια. Όλα αυτά τα χέρια αψήφησαν τη μεταδοτική και φονική νόσο και τον συνεπαγόμενο φόβο, ώστε να προσφέρουν στήριξη και παρηγοριά.

Αυτή η πανδημία ήλθε αιφνιδιαστικά και μας βρήκε απροετοίμαστους, Το τεταμένο χέρι, ωστόσο, προς τον φτωχό δεν ήλθε αιφνιδιαστικά. Αυτή η στιγμή, την οποία βιώνουμε, έβαλε σε κρίση πολλές βεβαιότητές μας. Ωρίμασε μέσα μας η ανάγκη μιας νέας αδελφοσύνης, ικανής να προσφέρει αμοιβαία βοήθεια και εκτίμηση μεταξύ μας. Αυτή είναι μια ευνοϊκή περίοδος για «να αισθανθούμε ξανά ότι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον, ότι έχουμε μια ευθύνη έναντι των άλλων και του κόσμου […]. Ήδη για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ζούμε μέσα σε ηθική παρακμή, χλευάζοντας την ηθική, την καλοσύνη, την πίστη, την τιμιότητα […].

Τέτοια καταστροφή κάθε θεμελίου της κοινωνικής ζωής, τελικά, μας βάζει τον έναν εναντίον του άλλου για να υπερασπιστεί ο καθένας τα συμφέροντά του, προκαλεί την εμφάνιση νέων μορφών βίας και σκληρότητας, και εμποδίζει την ανάπτυξη ενός αληθινού πολιτισμού της φροντίδας του περιβάλλοντος» ( “Δοξασμένος να’ σαι”, 229).

«Τείνε το χέρι στον φτωχό», είναι, μια πρόσκληση στην υπευθυνότητα ως άμεση δέσμευση οποιουδήποτε αισθάνεται ότι μετέχει στην ίδια τύχη. Είναι μια προτροπή να επωμιστούμε τα βάρη των πιο αδύναμων. Έρχεται, έμμεσα, για να αναδείξει και την εντελώς αντίθετη στάση αυτών που έχουν τα χέρια στις τσέπες τους και δεν συγκινούνται από τη φτώχεια, για την οποία συχνά είναι και οι ίδιοι συνένοχοι. Πόση μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα γενναιόδωρα χέρια που λίγο πριν περιγράψαμε!

Πράγματι, υπάρχουν, ορισμένοι που τείνουν τα χέρια για να αγγίξουν βιαστικά το πληκτρολόγιο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και να μεταφέρουν ποσά χρημάτων από το ένα στο άλλο σημείο του κόσμου, επισημαίνοντας έτσι τον πλούτο ενός μικρού κύκλου ολιγαρχών και την εξαθλίωση του μεγάλου πλήθους των ανθρώπων ή την χρεοκοπία ολόκληρων εθνών. Υπάρχουν άλλοι που τείνουν τα χέρια για να συσσωρεύσουν χρήματα πωλώντας όπλα, τα οποία άλλα χέρια, ακόμη και παιδιά, θα χρησιμοποιήσουν για να σπείρουν θάνατο και φτώχεια. Υπάρχουν ακόμη άλλοι που τείνουν τα χέρια για να ανταλλάξουν κρυφά “δόσεις θανάτου” προκειμένου να πλουτίσουν και να ζήσουν μέσα στη χλιδή και στην ασύδοτη εφήμερη ζωή τους. Υπάρχουν και εκείνοι που τείνουν τα χέρια για να ανταλλάξουν κρυφά παράνομες διευκολύνσεις για ένα εύκολο και διεφθαρμένο κέρδος. Υπάρχουν, τέλος, και αυτοί που τείνουν τα χέρια, προκειμένου να επιδείξουν καλοπροαίρετες διαθέσεις, θεσπίζοντας υποκριτικά νόμους, τους οποίους οι ίδιοι αρνούνται να εφαρμόσουν.

Δεν θα μπορέσουμε να νοιώσουμε ευχαριστημένοι, έως ότου τα χέρια αυτά που σπέρνουν τον θάνατο δεν θα μεταμορφωθούν σε εργαλεία δικαιοσύνης και ειρήνης, προς όφελος όλης της ανθρωπότητας. Τελικά, ο σκοπός της κάθε πράξης μας, δεν μπορεί να είναι άλλος από την αγάπη. Αυτός είναι ο σκοπός προς τον οποίον πορευόμαστε, και τίποτε δεν μπορεί να μας αποτρέψει από αυτόν. Αυτή η αγάπη είναι συμμερισμός, αφοσίωση και υπηρεσία, αλλά ξεκινά από την ανακάλυψη πως εμείς πρώτοι αγαπηθήκαμε και γνωρίσαμε την αγάπη».

+ Φραγκίσκος

Η Κάριτας Αθήνας είναι σωματείο Μη Κερδοσκοπικού χαρακτήρα (MKO), αναγνωρισμένο από το κράτος, μέλος της Κάριτας Ελλάς (που αποτελεί σκέλος της Caritas Europa και της Caritas Internationalis, της Φιλανθρωπικής Οργάνωσης της Καθολικής Εκκλησίας, με ενεργό δράση σε περισσότερες από 165 χώρες στον κόσμο)

Στοιχεία Επικοινωνίας

Κάριτας Αθήνας
Ομήρου 9, 106 72 Αθήνα
Τηλ. / Φαξ: (+30) 210 3626 186
Εmail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ώρες γραφείου:
Δευτέρα έως Παρασκευή: 08.30 – 16.00

Κάριτας Αθήνας - Προσφυγικό Έργο
Καποδιστρίου 52, 104 32 Αθήνα
Τηλ.: (+30) 210 5246 637 & (+30) 210 5249 564
Φαξ: 210 5246 646
email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ώρες γραφείου:
Δευτέρα έως Παρασκευή: 08.00 – 16.00

Κέντρο Συμβουλευτικής
Καποδιστρίου 52, 104 32 - Αθήνα
Τηλ: 210 3317471
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 
Ώρες γραφείου:
Δευτέρα έως Παρασκευή: 08.00 – 16.00 (κατόπιν ραντεβού)


Caritas Athens Greece © 2019 All rights reserved.